Miejscem pamięci, jakim jest Skwer Reduty Kaliskiej na warszawskiej Ochocie, opiekują się wspólnie Urząd Dzielnicy Ochota, Biblioteka Dzielnicy Ochota (Filia nr 41) oraz Środowisko Żołnierzy AK - Obwód IV Ochota. W praktyce podział obowiązków i opieki wygląda następująco: Urząd Dzielnicy Ochota – odpowiada za formalne utrzymanie, czystość, zieleń miejską oraz renowację infrastruktury skweru i pomnika. Biblioteka Dzielnicy Ochota (Filia nr 41 przy ul. Kaliskiej) – sprawuje lokalny mecenat kulturalny, dba o tablice pamiątkowe w tej okolicy i angażuje się w szerzenie wiedzy o historii tego punktu oporu. Środowisko Żołnierzy AK – czuwa nad poprawnością historyczną, organizuje rocznicowe uroczystości patriotyczne oraz dba o pamięć o powstańcach walczących w tym rejonie w sierpniu 1944 roku. To było wprowadzenie skopiowane przez AI. I ta wersja ładnie brzmi, ale rzeczywistość jest bardziej okrutna niż zaprogramowano w AI. Jak widać od 1,5 roku władze i opiekunowie uważają, ze wszystko jest w najlepszym porządku i zaraz będzie drugi rok jak będą obchodzone uroczystości Powstania Warszawskiego w tych warunkach i trzeba będzie dyplomatycznie przemilczać takie udogodnienia jak spróchniałe deski przy niby ławkach wymyślonych przez współczesnych artystów, co to na kasie się znają, ale nie na wizerunku przyjaznym dla oka odbiorcy. Władze jak się może postarają to za 5 dwunasta przed uroczystościami tak pobieżnie ogarną, aby nie podziurawić sobie butów o tłuczone szkło od drugiego pomnika, który jest przypisanym do Karczmy Ochota. A skoro karczma to i musi się tam coś zawsze zadziać. Społecznikom i aktywistom miejskim gratuluję zachwytu nad dewastowaniem miasta (zwężanie Grójeckiej) a brak zainteresowania tym, co już mamy. Co łatwiej jest bez końca wydawać społeczne pieniądze na Waszą walkę ideologiczną i na siłę wymuszać zmiany w życiu większości mieszkańców w imię Waszych chorych ambicji, aby ludzi podporządkować do jedynie słusznego stylu życia (na rowerkach wśród Waszej zaprojektowanej cherlawej zieleni a czasami pokrzyw porastających ławki). W tej walce już nie dostrzegacie marności Waszych ambicji w zderzeniu z rzeczywistością. Wybudowano Wam za spore pieniądze trochę infrastruktury rowerowej, z której i tak nie umiecie korzystać i wybieracie wyżywanie się na pieszych na chodnikach . Wstyd –tacy mocni a zarazem tak nieporadni.
