W zeszłym roku mieliśmy lekki lifting ulicy Adolfa Pawińskiego. Wiele się nie zmieniło poza paroma szykanami na kierowców, czyli dołożenie przy przejściach dla pieszych azyle i spowodowanie zmiany toru jazdy przed tymi przejściami. No cóż zadziałało to tak, że teraz jazda po ulicy od razu spowolniła a i autobusy mają przez to trochę większy problem wężykiem jeździć. Czyli aktywiści miejscy i rowerzyści powinni śmielej tą ulicę wykorzystywać do jazdy po niej. Niestety dla większości tych współczesnych rowerzystów dalej ulica jest nieustającą trwogą i wolą chodniki, na których to oni są siłą a nie na ulicy podmiotem. Tak, więc wywalone pieniądze i tak poszły na marne, bo zamiast usprawnić komunikację to utrudniło. Jak widać na zdjęciach skrzyżowanie z Trojdena jest koncertowo niebezpieczne. Kierowca wjeżdżający w tą ulicę ma dość ciasno-efekty na zdjęciu a wyjeżdżający musi domyślać się i obawiać, co mu wylezie z za drzewa prosto na pasy. Owszem jest tam malutki chodniczek za drzewami, po którym mało, kto chodzi, ale za to wzdłuż Pawińskiego po stronie wschodniej jest poważny od lat wydeptany szlak wędrówki ludów z psami i bez, oraz zdarzają się bojaźliwi rowerzyści, co wolą po błocie jeździć (jak mokro) niż prawidłowo po asfalcie (i to ostatnio gładkim). Wszystko to pod czujnym okiem naszych stróżów prawa, którzy od roku jak się zagnieździli w budynku Adolfa Pawińskiego, 17/21 czyli w Zakładzie Emerytalno-Rentowym MSWiA to do dzisiaj pęcznieją tak, że już parking wewnętrzny pęka w szwach od ilości różnej maści radiowozów. Może to nie ich domena -ruch drogowy, a może to tylko obyczajówka lub polityczna służba mundurowa, bo i w obecnych czasach i takie oddziały muszą być, aby władza mogła bezpiecznie trwać pomimo sprzeciwów obywateli. Na dochodzeniówki i kryminalne lub narkotykowe oddziały może nie być pieniędzy, ale na prewencje gotową stać murem za zblazowanymi politykami zawsze będzie. Ot taka od wielu wieków prawidłowość.
